Historie

Jan Coevert veer
Op de plek waar de Pont nu vaart over de Amstel heeft tijdenlang een brug gelegen de Lange Brug genaamd. Het beweegbare deel daarvan is nog te bewonderen in het Openluchtmuseum bij Arnhem. Toen een nieuwe brug werd gebouwd op ongeveer 400 meter verder richting Amsterdam, kwam er voor voetgangers en fietsers een pontverbinding.

De Pont voer dagelijks van zeven uur in de ochtend tot een half uur na zonsondergang ('s zondags van kwart voor zeven tot één uur 's middags). Nadat de nieuwe brug in gebruik werd genomen, voer de Pont nog even trouw. In de jaren zeventig werd de Pont opgeheven tot verdriet van de bewoners van de Amstelzijde (de Amstelveense kant van de rivier) en van de vele recreatieve fietsers.

Na vele pontloze jaren nam Jan Coevert met zijn smederij de Pont over van de gemeente. Hij zorgde voor een grote opknapbeurt en bracht de Pont weer één keer per jaar op Koninginnedag in de vaart. Sinds 1995 zorgt de Stichting Vrienden van het Pontje ervoor dat de Pont tijdens de zomerperiode op de meeste zondagen weer vaart.
De Amstel en Ouderkerk De Amstel is in Nederland een bekende rivier. Zo bekend is Ouderkerk misschien niet, maar bij de Amsterdammers is Ouderkerk vanouds populair. In zijn of haar vrije tijd zocht men graag de Amstel op. Vele jaren zorgde rederij de Eendracht voor een regelmatige verbinding per boot tussen de hoofdstad en Ouderkerk.

Daar was alle gelegenheid om te ontspannen bij de bekende restaurants:
• Paardenburg
• De Oude Prins
• 't Jagershuis

De restaurants bestaan nog steeds, zo heet Paardenburg nu Groot Paardenburg, de Oude Prins nu Praq en 't Jagershuis heet hetzelfde. Anderen maakten een zelfde trip per rijtuig, later per fiets of eigen automobiel. In de winter, tenminste in een échte winter, ging men per schaats richting Ouderkerk. En dat gebeurt ook nu nog. Verder kennen alle roeiers het traject van Ouderkerk naar Amsterdam op hun duimpje. Dit komt door de trainingen en de jaarlijkse wedstrijd 'Head of the river'. Er mag dan veel veranderen in en rond Amsterdam, de Amstel blijft en ... blijft mooi. Er komt meer kijken dan u denkt.

Om de Pont weer in de vaart te brengen kwam er heel wat kijken. De Pont zelf was weer opgeknapt, maar om regelmatig te varen was het nodig dat de oude remmingwerken werden vernieuwd. Dat was een klus die maar liefst 80.000 gulden moest kosten. De beide gemeenten aan weerszijden van de Amstel (Amstelveen en Ouder-Amstel) waren bereid elk eenderde deel op tafel te leggen. De voorwaarde was dat het resterende deel door de bevolking zou worden opgebracht. Dat was een zware opgave, maar het is gelukt. Dankzij de vrijwilligers is het mogelijk de kosten van de exploitatie laag te houden. Maar zonder de steun van de donateurs zou het niet gaan.
Nog steeds een kabelpont, dankzij de vrijwilligers. In ons waterrijke land zijn nog heel wat overzetveren. Maar het is zeldzaam dat er nog met handkracht wordt overgevaren. Dat gebeurt door de Pont met behulp van houten klossen langs een strak gespannen kabel te trekken.

Wij zouden het geld bijeen kunnen brengen voor een motor aan de Pont. Maar wij weten dat onze passagiers het juist leuk vinden om op de oorspronkelijke manier met handkracht te worden overgezet. Daar kiezen wij ook voor. Maar dat betekent wel dat er op elke vaardag vier vrijwilligers beschikbaar moeten zijn: twee om de Pont te trekken, één om de lier (waar de kabel over draait) te bedienen en één op de uitkijk.
Dat laatste is bij onze Pont beslist noodzakelijk om de scheepvaart in de gaten te houden. Bewapend met een toeter moet hij de bootjes en boten op afstand houden. Langs de Amstel staan wel borden, maar die worden door recreatievaarders nog wel eens over het hoofd gezien.

Dankzij het feit dat het Pontje en Ouderkerk zo op elkaar gesteld zijn en de grote saamhorigheid in dit dorp, lukt het nog steeds om de Pont te bemannen (en te bevrouwen).

 

Secretariaat van Stichting Vrienden van het Pontje
Brugstraat 11
1191 AV Ouderkerk aan de Amstel
Tel.: 020-496 1244
E-mail: pr@pontje.nl
IBAN: NL87 RABO 0351 8604 60
BIC: RABONL2U